Чӣ тавр ман қуттиҳои кирми худро таъмир кардаам?

Ҳангоме, ки хишти хашмаш пошатон мешавад, он танҳо аз ҳад зиёд аст. Об метавонад ба таркиб, таркиб, васеъшавӣ, ва таркибҳоро ҳам бештар кунад.

Баъзан, моддаҳои ҷудошуда танҳо нест карда мешаванд: он нест, ки дигар вуҷуд надошта бошад, аз байн равад ва аз байн биравад. Тарзи арзон, анъанавии шифо додани ин аст, ки ба хишти худ розӣ шавед.

Он чӣ ҳаст?

Тафсилот калимаи ҷолиб аст, зеро он ба лоиҳаи мазкур муносибати кам дорад.

Таркибҳои тасбеҳи таркиби моддаҳои кӯҳнаро тоза кунед ва онро бо навъҳои нав иваз кунед.

Яке аз сабабе, ки номи он нишон дода шудааст, - ё ин ки такрорист, дар ин ҳолат - он аст, ки шумо малакаи пластикиро истифода мебаред.

1. Пуршаклро интихоб кунед

Масонҳо шартҳои махсус доранд ва ин мафҳум "рақамӣ" ном дорад. Аммо он чиро, ки дар ҳақиқат маънои онро дорад, ки аз бадтарин модда берун ояд, то ки шумо пойгоҳи муҳимеро ба даст оред, ки дар он ҷойгоҳи нав гузошта шавад.


2. Ба ҷӯйҳои худ такрор кунед

Дар ин ҷо интиқол: тасаввуфи ҳавоӣ барои шаш моҳ то ҳашт хишт мебошад.

Баъд аз ин, он кори оддии содда аст. Ба ҳар ҳол дар ҳар як рӯз мақсадҳои хурдро ба даст оред ва фикр кунед, ки тамоми деворро ба ҷои ҳафта ё моҳ, ба ҷои истироҳат анҷом диҳед.